Ergens in september verandert er iets. De grote stroom vakantiegangers trekt huiswaarts, kinderen zitten weer op school en op campings verschijnen de eerste lege plekken. De zomer maakt voorzichtig plaats voor de herfst. Maar wie juist nu met de camper vertrekt, ontdekt misschien wel een van de mooiste reismaanden van het jaar. Wij zijn gek op de zomer, op lange avonden voor ons Ventje, ontbijten met de schuifdeur open en dagen waarop een korte broek eigenlijk het enige kledingstuk is dat je nodig hebt. Toch heeft september iets wat juli en augustus missen: rust.

De nazomer als reisgenoot

September is een maand die zich moeilijk laat voorspellen. De ene ochtend hangt er mist boven de weilanden, een paar uur later zitten we met koffie in de zon. De temperatuur kan nog moeiteloos zomerse waarden aantikken, terwijl we 's avonds ineens blij zijn dat er een warme trui in ons Ventje ligt. Juist die afwisseling geeft reizen in september zijn charme. We hoeven niet meer op zoek naar de warmste plek, het weer mag onderdeel worden van de reis.

Schijnt de zon aan de Zeeuwse kust, dan rijden we richting zee. Ziet het er op de Veluwe beter uit, dan wordt het bos. En als de voorspellingen voor Zuid-Limburg nét wat aantrekkelijker zijn, sturen we ons Ventje naar het zuiden. Het plan ontstaat onderweg en juist dat gevoel van vrijheid is een van de redenen waarom we zo graag met een camper reizen.

Als de stilte terugkeert

Wie in juli of augustus een populaire kleine camping probeert te boeken, weet hoe gewild sommige plekken zijn. Dat ene veldje met uitzicht, een paar camperplaatsen aan de rand van het bos of die kleine boerderijcamping waar 's ochtends verse broodjes klaarstaan, ze zijn in het hoogseizoen vaak weken van tevoren gereserveerd. In september verandert dat beeld.

Op een camping waar enkele weken eerder vrijwel iedere plek bezet was, ontstaat ineens ruimte. Het sanitair is rustig, op het veld staan minder campers en 's avonds horen we vooral vogels, het ritselen van de bomen en in de verte het geluid van een paar andere kampeerders. Het zijn kleine verschillen, maar ze bepalen voor een groot deel hoe een plek voelt.

Ook buiten de camping keert de rust terug. Op een terras is weer gemakkelijk een tafel te vinden, wandelpaden zijn leger en tijdens een fietstocht kunnen er zomaar kilometers voorbijgaan zonder dat we veel andere vakantiegangers tegenkomen. Nederland lijkt in september opeens een stukje groter.

Twee nachten kunnen genoeg zijn

Misschien waarderen we september ook zo omdat een reis niet groot hoeft te zijn. We hoeven geen drie weken vrij te nemen of duizend kilometer naar het zuiden te rijden. Op vrijdagmiddag kunnen we besluiten te vertrekken en een paar uur later staat ons Ventje ergens tussen de bomen, achter een boerderij of vlak bij de kust.

De motor gaat uit, de stoelen gaan naar buiten en we zetten koffie. Dat moment waarop we beseffen dat we nergens meer naartoe hoeven, blijft een van de fijnste onderdelen van een campertrip. De volgende ochtend halen we brood bij een bakker in het dorp, stappen we op de fiets of trekken we onze wandelschoenen aan. Misschien lunchen we ergens onderweg, misschien maken we iets bij ons Ventje. Op zondag rijden we weer naar huis en hoewel we nog geen 48 uur onderweg zijn geweest, voelt het vaak alsof we veel langer weg waren.

De mooiste campings worden nóg mooier

September past goed bij het soort campings waar wij graag komen. Geen enorme vakantieparken met rijen kampeerplaatsen, maar juist plekken waar iemand zichtbaar aandacht heeft besteed aan sfeer. Een klein veld met een handvol plaatsen, goed sanitair, veel groen en misschien een oude boerderij, een kas die is omgebouwd tot ontmoetingsruimte of een klein terras waar aan het einde van de middag iets wordt geschonken.

Juist deze kleinschalige campings zijn in het hoogseizoen vaak snel volgeboekt. In september ontstaat er weer ruimte voor spontaniteit. Soms kunnen we onderweg bellen en dezelfde avond nog terecht. Een andere keer blijkt er zoveel plek te zijn dat we zelf mogen uitzoeken waar ons Ventje komt te staan. Voor ons is dat misschien wel de fijnste vorm van luxe: niet méér voorzieningen, maar meer ruimte, rust en vrijheid.

Wanneer de avond vroeger begint

Rond acht uur merken we steeds duidelijker dat september geen augustus meer is. De zon zakt sneller, de temperatuur daalt en langzaam verdwijnen andere kampeerders naar binnen. Wij trekken een trui aan en blijven meestal nog even zitten. Ons Ventje staat achter ons, binnen brandt zacht licht en voor ons verandert de lucht langzaam van kleur.

Later verplaatsen we ons naar binnen. De compacte ruimte die tijdens een warme zomerdag soms klein kan aanvoelen, wordt op zo'n avond juist gezellig. Alles is binnen handbereik, we zetten nog iets te drinken en bespreken wat we de volgende dag willen doen. En als er ondertussen regen op het dak begint te tikken, vinden we dat eigenlijk helemaal niet erg. Ook dat hoort bij reizen in het naseizoen.

Reizen zonder haast

In de zomer lijkt iedereen onderweg naar dezelfde stranden, dezelfde campings en dezelfde bekende plekken. September haalt een deel van die haast uit het reizen. We kunnen langer blijven als een plek bevalt, verder rijden als dat niet zo is en onderweg een afslag nemen zonder precies te weten waar die eindigt.

Misschien is dat uiteindelijk wel waarom september zo goed bij reizen met een camper past. Het draait minder om zoveel mogelijk zien en meer om onderweg zijn. De dagen worden langzaam korter, de eerste bladeren beginnen te verkleuren en de zomer loopt richting zijn einde. Voor ons betekent dat zeker niet dat ons Ventje naar binnen kan. Integendeel, als de grote vakantiedrukte voorbij is, begint misschien wel de mooiste tijd om te vertrekken.